Afgelopen zaterdag moest de najaarcompetitie netjes worden afgemaakt met een plek in de middenmoot. De tegenstander was IJmuiden, waarvan ik verbaasd was dat het nog steeds bestond. Vroeger was IJmuiden een echt voetbaldorp (zoals elk vissersdorp), met Stormvogels als belangrijkste club en daarnaast Sport Vereniging IJmuiden (SVIJ) en dus IJmuiden zelf. In Beverwijk had je er ook veel (De Kennemers, DEM, Beverwijk) en eromheen ook nog Wijk aan Zee, Waterloo (dat was nooit een pretje) en heel vroeger de club met de mooiste shirts van Nederland: Kick. Grappig was dat we het vroeger hadden over wedstrijden 'boven het kanaal', waar IJmuiden onterecht ook toe werd gerekend. Onze trainers (die van Dirk Jan en mezelf) deden het altijd voorkomen dat wij een stelletje m.....s waren vergeleken bij de jongens die volgens hen altijd rechtstreeks uit de Hoogovens kwamen. De naam Hoogovens deed ons al sidderen van angst. De nacht voor de wedstrijd had ik angstdromen van een leger aanvallers die er uitzagen als de Transformers en zo de Hoogovens uit kwamen marcheren. De trainer Maup Kruijer zei eens dat die jongens na een week dag en nacht ijzererts hakken niets liever wilden dan ons gras opeten......met ons erbij. Angsten, doodsangsten.

Tegenwoordig heet dat bedrijf Tata, wat ons meer aan baby's van Indiase komaf doet denken. Maar voor de zekerheid speelden we toch op kunstgras. IJmuiden begon sterk, of laten we zeggen, wij begonnen slapjes, zacht uitgedrukt. De jongens van IJmuiden waren wat groter, en vooral achterin konden ze ook best een beetje ballen. Ze kwamen verdiend op een 1-0 voorsprong, en de aanvaller die hem scoorde voerde een hele show op. Beetje jammer dat hij dat ook deed toen ze bij een 7-1 achterstand een minuut voor tijd de 7-2 scoorde, daar moeten we een beetje om glimlachen niet waar? Als je dik voorstaat (7-0 of zo) en de tegenstander scoort is het altijd leuk om zachtjes tegen je man te zeggen 'goh, jullie lopen in'. Nee, ik moet jullie geen slechte dingen leren natuurlijk, dat komt vanzelf wel.
Na de 0-1 kwam E2 stukje bij beetje los. In eerste instantie hield de sterke verdediging van Huub, Flip en keeper Thomas ons in de wedstrijd. Voorin had E2 veel last van de wind mee, waardoor de ballen van de voetjes sprongen en te snel naar voren werden gespeeld. Alleen Douwe deed het slim door juist niet op de counter te spelen, maar de bal aan de voet te houden en acties te maken. Al snel volgden de eerste mooie aanvallen en het vertrouwen bij E2 groeide, zeker na een paar vlijmscherpe acties van Douwe en Giel en een paar mooie schoten van Klaas die maar net naast en over gingen. We kwamen dus weer op de 1-1. De kunst met sterke wind mee is de bal laag houden als je van middenveld naar aanval gaat en spelen met zachte voetjes. Als de ballen hard op je afkomen met wind mee, zorg dat de voetjes slap zijn bij het aannemen van de bal en het passen.
De tweede helft wind tegen was indrukwekkend. Ruben in de spits was een enorme versterking, want die speelde goed met zijn kontje richting de goal van de tegenstander. Belangrijk met wind tegen, kun je de slappe bal eerst aannemen, eventueel draaien. Giel en Klaas speelden er op de flanken goed op in door diep te gaan. Maar belangrijker is dat als Ruben ze even vasthoudt, dat Berend dan een beetje de tijd krijgt om aan te sluiten, zodat het wat minder een 'tombola' wordt. Ruben en Berend deden het dus prima in de as, Giel en Douwe (beiden twee maal) profiteerden met hun kenmerkende leepheid. Ruben scoorde er zelf ook twee, Klaas eentje. Zoals gemeld, IJmuiden scoorde nog een keer tegen. Op basis van de tweede helft, een 9 (tien is voor de meesters, het was close), publiek op de banken. En eigenlijk is het wel goed zo, dat de HFC ouders tegenwoordig net zo hard schreeuwen als die uit IJmuiden en in grote lijnen ook hetzelfde, dat we nu allemaal op dure gekleurde muiltjes spelen, dat we na de wedstrijd een handje schudden wat nog gemeend is ook, en dat we elkaars gras intact laten. Maar pas op, die baby's uit India, eens gaan ze langskomen en dan zeggen ze 'Wat gebeurt hier? Waarom eten jullie dat gras niet meer op?' Ach, laten we er zo lang als het duurt maar van genieten.

Hein

6 november 2010: HFC E2 toont eenheid tegen Schoten E1

Het tekent de teamspirit van de E2 dat een zieke Berend vandaag niet de rust kon vinden om op bed te blijven, terwijl zijn teammaatjes de voor de ranglijst belangrijke wedstrijd tegen Schoten E1 moesten afwerken.

De scribent kon het vanuit de logeplaats op het wedstrijdsecretariaat goed bekijken en zag aldaar een hechte E2, aangemoedigd door de zieke Berend, gehakt maken van de nr. 3 van de ranglijst.

Nadat Giel een prima driehoekje van Douwe-Ruben-Douwe afrondde en de bal, uit de strakke passing van Douwe, droog maar resoluut voor de eerste keer vandaag tegen de touwen jaagde, leek de geest uit de fles en werd er fel gejaagd op de bal, lieten de mannen zich ondanks het 'hoogte' verschil niet wegzetten, en vonden met name elkaar heel goed.

Douwe was vandaag in de rol van aangever. Klaas was op tijd te bed gegaan en had iets gegeten waarvan het recept waarschijnlijk nog lang in de ouderlijke kluis op de Singel zal blijven. Ontketend sleurde hij van hot naar her en zag zijn inspanningen vertaald in maar liefst 4 goals op rij, een heuse quattrick (bestaat zo iets?).

Achterin werd met name in het begin Berend zwaar gemist, maar toonde Flip zich van z'n goede kant, door na 10 minuten orde op zaken te stellen. En wat te denken van Thomas die, samen met solide spelende Anouar en Huub, heer en meester was in het eigen strafschopgebied en goed was voor het afstoppen van behoorlijk wat scherpe Schotense aanvalsgolven.

Bij rust was het al 4 - 0 en in de 2e helft gingen de mannen vrolijk verder, al moesten ze wel wat tegendoelpunten incasseren, nadat Schoten van de schrik van al het Koninklijke E2 geweld bekomen was.

Na een door de keeper gepareerd schot van Giel, stiftte Ruben er aan het slot nog eentje prachtig in. Een waardig einde van een leuke voetbalpot.

Eindstand 6 - 3.

25 september 2010: E2 heeft vleugels

Vandaag tegen Onze Gezellen E3 uit Haarlem Noord. Altijd lastige tegenstander, maar vandaag even niet.

De doelpunten vlogen Onze Gezellen vandaag om de oren en ofschoon de tegenstand niet groot was (ondanks 2e jaars E-tjes), moet wel gezegd worden dat de HFC doelpunten van zulke grote schoonheid waren, dat daar ook weinig tegen bestand was.

Een mooie gelijkmatige verdeling, 4 voor de rust en 4 na.

Het afstandschot van Huub, in de eerste helft na zo'n 15 minuten, verdient speciale aandacht. Wat een knal, van zeker 20 meter afstand, loepzuiver 5cm onder de lat. Onhoudbaar.
Ook niet onvermeld mag blijven dat Douwe een heuze hattrick soorde.

De mannen combineerden goed en langs de flanken werd vaak de diepte gezocht.
Onze Gezellen kwam niet tot scoren. Einduitslag 0 - 8.
Kijk voor het beeldverslag op het videogedeelte van de HFC E2 website.

Volgende week weer een lastige: Velsen E1.
Kijken of we dit goede spel van vandaag weten vast te houden.

21 en 28 augustus 2010: E2 ziet ze vliegen

Op 21 augustus de eerste E-(oefen)wedstrijd voor onze mannen. Wauw, dat was wennen. Castricum E1 liet even voelen dat het serieuze werk is begonnen. Links, rechts, achter, voor, overal waren ze, steeds 2 stappen eerder bij de bal dan wij. Drie keer geteld, ze hadden echt evenveel mannen opgesteld.
Toch nog 2 x gescoord (Douwe en Berend), dat was knap. Thomas ook meteen door.
10-2 verlies, voor de rest maken we er niet veel woorden aan vuil.

Belangrijker is dat we er direct van geleerd hebben. Dat bleek vandaag, uit tegen Hillegom voor de beker.
Coaches Dirk Jan en Ab moeten wijze woorden gesproken hebben vooraf. De mannen hadden vleugels. Tik, tak, tik. Als warme messen door zachte boter sneden we dwars door de linies van Hillegom heen.
Ik weet het niet exact, maar volgens mij heeft iedereen gescoord en heeft Thomas z'n doel helemaal schoon weten te houden door goed mee te voetballen en een paar keer mooi te redden.
Fantastisch om naar te kijken was het, met zeer goed samenspel en mooie afstandschoten van o.a. Huub (2 x, 3x?), Ruben en Douwe.
Aanvoerder Flip en Anouar voedden de aanvallende linies in de breedte via de weer degelijke achterhoede Berend, Klaas en Huub, richting de ouderwets dollende voorhoede Giel, Ruben en Douwe.
Prachtige, 4/5 keer aaneengeregen, harde passes en aansluitend scoren. Super om naar te kijken.
Uitslag: 0-veel.

Geeft de burger moed voor de volgende beker-derby tegen RCH E1, a.s. woensdagavond.
Vleugels uit, alle remmen los en throttle naar voren, dan zien we ze woensdag weer vliegen !